tubulatus
tŭbŭlātus, a, um, adj. [tubulus],
- formed like a pipe, tubular, tubulated: rostrum, Plin. 9, 36, 61, § 130; Plin. Ep. 2, 17, 9.
tubulātus, a, um (tubulus), mit Röhren versehen, hohl wie eine Röhre, transitus, Plin. ep. 2, 17, 9: cuniculi latus introrsus tubulatum, Plin. 9, 130.
tŭbŭlātus, (16) a, um (tubulus), pourvu de tuyaux : Plin. Min. Ep. 2, 17, 9 || creux comme un tube : Plin. 9, 130.