tutorius
tūtōrĭus, a, um, adj. [1. tutor],
- of or belonging to a guardian: tutorio nomine regnum administrare, Just. 30, 3, 4.
tūtōrius, a, um (tutor, oris), I) vormundschaftlich, tutorio nomine, unter dem Namen eines Vormundes, Iustin. 30, 3, 4. – II) subst., tūtōrius, iī, m. = tutor, der Beschützer, Iuppiter Tut., Inscr. bei Fea Relaz. d'un viaggio ad Osita p. 14. – u. tūtōria, ae, f. = tutrix, die Beschützerin, Corp. inscr. Lat. 6, 9710.
causa ‥ inter ‥ Rostandum, nomine ~io dictorum liberorum ex parte una, et n’A., relictam ‥ Willelmi, ex altera
nec non eciam suo gubernatorio et ~io nomine te verum Christi vicarium ‥ adorabit
tutōrĭus, a, um (tutor 2), de tuteur : Just. 30, 3, 4.