tympanicus
tympanicus, ī, m. (τυμπανικός), der an der Trommelwassersucht Leidende, Plur. bei Plin. 25, 60. Cael. Aur. de morb. chron. 3, 8, 113.
caveat omnis ~us se a fabis et pisis et cervisia nova ‥ quia faciunt cito ventositatem
tympănĭcus, ī, m. (τυμπανικός), atteint de tympanite : Plin. 25, 60 ; C. Aur. Chron. 3, 8, 113.