tympaniticus
tympănītĭcus, i, m., = τυμπανιτικός,
- one who is afflicted with tympanites, a dropsical person, Plin. 25, 5, 24, § 60; Veg. Vet. 3, 27.
tympanīticus, ī, m. (tympanites), der an der Trommelwassersucht Leidende, Pelagon. veterin. 13 (210 u. 213 Ihm). Veget. mul. 5, 26, 4.
in aschitis et timpaniticis
cum illo medicamine solo ‥ curavi timpaniticum
tympănītĭcus, a, um, (τυμπανιτικός), atteint de tympanite : Plin. 25, 60 ; Veg. Mul. 2, 91, 2.