uberius
uberius, more fruitfully, more fully, more copiously
ūbĕrĭus,
- comp. adv.; sup. ūberrĭme, v. 2. uber fin.
ūberius, Superl. ūberrimē, Adv. (v. uber), reichlicher, fruchtbarer, I) eig.: uberius flere, Cic. u. Augustin.: uberius provenit seges, Ov.: succreverunt uberrime, Plaut. – II) übtr., ausführlicher, weitläufiger, uberius disputantur, Cic.: locus tractatus uberrime, Cic.
ūbĕrĭus, ūberrĭmē [positif inusité], plus abondamment, très (le plus) abondamment : Cic. Phil. 2, 77 ; Pl. Trin. 31 || [fig.] Cic. Nat. 2, 20 ; Fam. 3, 11, 1 ; -berrime Div. 2, 3.
ūberius adv.comp.with sup.ūberrimē
- 2 uber, more fruitfully, more fully, more copiously: Uberius nulli provenit ista seges, O.: flere uberius.— Fig., of style or composition, more copiously, more fully: haec cum uberius disputantur: locus tractatus uberrime.