uberto
ūberto, āre, v. a. [2. uber; cf. ubero],
- to make fruitful, to fertilize (post-Aug. and very rare): ut omnes simul terras ubertet foveatque, Plin. Pan. 32, 2: agros (imber), Eum. Grat. Act. ad Const. 9 fin.
1. ūberto, āre (ubertas), fruchtbar machen, omnes simul terras, Plin. pan. 32, 2: agros, v. Regen, Eumen. grat. act. ad Const. 9, 6.
2. ūberto, īre, intr. = abundare, exuberare, Gloss. IV, 400, 4.
ūbertō, āre (ubertas), tr., rendre fécond : Plin. Min. Pan. 32, 2.