ulmeus
ulmeus, of elm-wood, of elm
ulmĕus, a, um, adj. [ulmus],
- of or belonging to an elm-tree, of elm, elm-: frons, Col. 6, 3, 6: cena, Juv. 11, 141: virgae, i. e. rods for whipping with, Plaut. ap. Serv. Verg. A. 1, 478: qui tibi subnectabant rure huc virgas ulmeas, id. As. 2, 2, 74 (330); so, virgidemia, id. Rud. 3, 2, 22 (636): pigmenta, id. Ep. 5, 1, 20 (626); cf.: mihi tibique interminatu'st, nos futuros ulmeos, nisi, etc., that we shall be changed into elm-rods, i. e. shall be soundly scourged, id. As. 2, 2, 96 (352); cf. the foll. art. and ulmus.
ulmeus, a, um (ulmus), von Ulmen (Rüstern), materies, Cato: frons, Colum.: virgae, die Stäbe, womit die Sklaven geschlagen wurden, Plaut.: u. so scherzh. ulmei fasces virgarum, Plaut. Epid. 28 G.: dah. interminatus est nos futuros ulmeos, wir sollen ganz zu Ulmen werden, d.i. tüchtig geprügelt werden, Plaut. asin. 363: pingere alqm pigmentis ulmeis, ulmenfarbig (mit Ulmenpinseln) anstreichen, d.i. tüchtig prügeln, Plaut. Epid. 626 G.
carpebat iter, equi tergo insidens, dextram virga hulmea habens munitam
ulmĕus, (12) a, um (ulmus) , dʼorme, de bois dʼorme : ulmea cena Juv. 11, 141, un dîner en bois dʼorme = des coups de bâton pour dîner ; interminatus est nos futuros ulmeos Pl. As. 363, il nous a menacés de nous changer en ormes = de nous faire étriller dʼimportance.
ulmeus
adj.
- ulmus, of elm-wood, of elm: cena, Iu.