uligo
uligo, moisture, dampness
ūlīgo, ĭnis, f. [contr. from uviligo, from uveo, uvens, uvesco, uvidus, etc.],
- moisture, marshy quality of the earth (syn. umor), Varr. R. R. 2, 2, 7; Col. 1, 6, 16; 2, 9, 9; Verg. G. 2, 184; cf. Serv. ad loc.; Sil. 8, 381; Tac. A. 1, 64.
ūlīgo, inis, f. (st. uviligo, v. *uveo), I) die natürliche Feuchtigkeit der Erde, -des Bodens, Scriptt. r.r. u.a.: abundare uligine, Colum.: locus uligine profundā, der Platz, ein grundloser Morast, Tac.: uligines paludum, Moräste, Tac. – II) eine Art von Ausschlag od. Krätze, Veget. mul. 3, 52 in.
prosperitas ‥ ut ~o terrae evanescens adversitas inopinate superveniens miserrimos calcetenus dispergit
[Brittanniae ] orientalis pars ‥ cingitur ‥ ab aquilone ‥ paludum ~ine
cenobium ‥ construxit, in palustri quadam ~ine situm
de puteis et ~inibus maledictis fecit hortum voluptatis
†vulgago [l. ~o ] est crassicies quedam que scatet a terra ‥ dicitur vulgo ‘stella que cecidit’
ūlīgō, (14) ĭnis, f. (contr. de uviligo, uveo ) humidité [naturelle] de la terre : Cato Agr. 34, 2 ; Varro R. 2, 2, 7 ; Virg. G. 2, 184 ; pl. Tac. Ann. 1, 17 || sorte de maladie cutanée : Veg. Mul. 2, 52.
ūlīgō inis, f
- VG-, moisture, dampness: humus dulci uligine laeta, V.: profunda, Ta.