undeviginti
undeviginti, nineteen
undēvīginti, num. adj. [unus-de-viginti],
- nineteen: undeviginti annos natus. Cic. Brut. 64, 229: signa militaria, Liv. 23, 46, 4.
ūndēvīgintī (unus, de u. viginti), neunzehn, anni, Cic.: homines, Liv.: qui unum de viginti annos rerum potitus fuerat, Sulp. Sev. chron. 2, 10, 3. – Dafür decem novem, Corp. inscr. Lat. 5, 4370. Caes. b.G. 1, 8, 1. Tac. hist. 2, 58: decem et novem, Caes. b.G. 2, 4, 9. Liv. 40, 40, 13 u. 45, 43, 5: decem ac novem, Plin. 3, 100.
multi philosophorum solem abesse a luna ~i partes, quantas lunam ipsam a terra prodiderunt
ūndēvīgintī, (14) indécl., dix-neuf : Cic. Br. 229.
ūndēvīgintī
num.
- unus+de+viginti, nineteen: anni: signa militaria, L.