urceatim
urcĕātim, adv. [urceus],
- with pitchers: Jovem aquam exorabant: itaque statim urceatim pluebat, i. e. in pailfuls (as we say), Petr. 44.
ūrceātim, Adv. (urceus), mit Krügen, plovebat (= pluebat), mit Krügen, Kannen, wir ›mit Mulden‹, d.i. sehr stark, Petron. 44, 18.
urcĕātim, (16) adv. (urceus), à seaux : urceatim pluebat Petr. 44, 18, il pleuvait à verse.