urnula
urnula, a little urn, waterpitcher
urnŭla, ae, f. dim. [urna], a little urn. *
- I A water-urn, Varr. ap. Non. 544, 9: fictiles urnulae, Cic. Par. 1, 2, 11.—
- II A cinerary urn, Spart. Sev. 24.
ūrnula, ae, f. (Demin. v. urna), die kleine Urne, I) eig., als Wassergeschirr, Varro de vit. P.R. 1, 45 (b. Non. 544, 8). Apul. met. 6, 13. Fulg. myth. 3, 6. p. 116, 6 M.: fictilis, Cic. parad. 1, 11: brevior, Fulg. contin. Verg. p. 143: faberrime cavata, Apul. met. 11, 11. – II) übtr., die Urne zum Aufbewahren der Asche u. Gebeine der Toten, der Aschenkrug, urnula aurea Severi reliquias continens, Spart. Sever. 24, 2.
tu Christi thalamus, tu legis arcula, / felix oraculum et felix urnula
nomina pertinencia botularie ‥ hec ~a,a not
urnŭla, æ, f. (urna), petite urne : Cic. Par. 11 || petite urne cinéraire : Spart. Sev. 24, 2.
urnula ae, f dim.
- urna, a little urn, waterpitcher: fictiles urnulae.