urruncum
urruncum, i, n. [cf. Gr. οὐρά, tail],
- the lowest part of an ear of corn, Varr. R. R. 1, 48, 3.
urruncum, ī, n. (zu οὔραχος, spitzes Ende), der unterste Teil der Ähre, Varro r.r. 1, 48, 3.
urruncum, ī, n. (ὄρογκος), partie inférieure de lʼépi : Varro R. 1, 48, 3.