vacillatio
văcillātĭo, ōnis, f. [vacillo],
- a rocking to and fro, see-saw, a wavering, reeling motion: indecora in dextrum ac laevum latus, Quint. 11, 3, 128: foeda, Suet. Claud. 21 fin.
vacillātio, ōnis, f. (vacillo), das Wanken, Wackeln, Suet. Claud. 21, 2. Quint. 11, 3, 128. Vgl. Auct. de idiom. gen. 582, 60 K. ›vacillatio, σφάλμα‹.
si homo aspiciat rem aliquam secundum permutationem frequentem, scilicet nunc uno oculo nunc alio, vel uno oculo sepius interveniente clausione, dummodo continue aperiatur et claudatur, videtur res tanquam in diversis locis; et sic quasi in tremore et ~one de loco ad locum
văcillātĭō, (16) ōnis, f. (vacillo), balancement : Quint. 11, 3, 128 ; Suet. Claud. 21.