vacuativus

vacuativus [CL vacuatus p. ppl. of vacuare+-ivus], that purges or empties, (in quot. as sb. n.) purgative medicine. 1324 sumptis ‥ ~is que ‥ ordinastis, ab omni scandalo interius mihi interposito me ‥ purgaverunt, et famam et famem pristinam mihi restituerunt Lit. Cant. I 121.