velivolus
velivolus, sail-flying, winged with sails
vēlivolus, a, um: adj. (vēlum and volō), sail-flying, sail-covered, 1.224.
vēlĭvŏlus, a, um, adj. [velum-volo],
- sail-flying, winged with sails, a poet. epithet of a ship: naves, Enn. ap. Macr. S. 6, 5 (Ann. v. 381, and Trag. v. 111 Vahl.); Ov. P. 4, 5, 42.—Absol.: mare velivolis florebat puppibus, i. e. with ships, Lucr. 5, 1442 (1440).—Transf., an epithet of the sea: maria alta velivola, Liv. And. ap. Macr. S. 6, 5: mare, Verg. A. 1, 224; Ov. P. 4, 16, 21.
vēlivolus, a, um (velum u. volo, āre), mit Segeln einherfliegend, segelbeflügelt, v. Schiffen, naves, Enn. ann. 388 u. fr. scen. 79: navis, Mamert. pan.: rates, Ov.: vom Meere, auf dem Schiffe fahren, mare, Liv. Andr., Verg. u.a.
procellosum mare intemptat intrepidus, subductisque in altum navibus, ~o cursu ad Anglos devehitur
~e naves portum Chevetot appulerunt
attendat locuples qui vacat epulis, / ‥ / quod mors velivola momentis singulis / accedit minitans obesis jugulis
qui subductis in altum navibus ~o sulcantes equora vento ad litora Sare devolvuntur
nos nunc velivoli pelagi spectamus in horis / quando Dei adveniat, quando serena dies
de mare velivolo consurgo
~um mare pro te sua pondera sustentans et transitum tuum prestolans laborat
tunc [sc. in vere ] mare velivolum, via pervia, mitior ensis, / nostrum dulce Petro transferet os in opus
vēlĭvŏlus, (15) a, um, (velum, volo 1), qui marche à la voile : Enn. Ann. 387 ; Tr. 111 ; Lucr. 5, 1442 ; Ov. P. 4, 5, 42 || [épithète de la mer] où lʼon va à la voile : Virg. En. 1, 224 ; Ov. P. 4, 16, 21.
vēlivolus
adj.
- velum+2 VOL-, sail-flying, winged with sails: rates, O.: mare, covered with sails, V., O.