venditarius
vendĭtārĭus, a, um, adj., a false read. in Plaut. Stich. 1, 3, 103 (257); v. Ritschl ad h. l.
vēnditārius, a, um (vendo), verkäuferisch, feilbietend, lingua, Plaut. Stich. 258, wo aber Goetz linguam vendidi datariam.