vertilabundus
vertilābundus, a, um (*vertilo v. verto), sich hin und her drehend, circulus, Chalcid. Tim. 92. – v. Pers., ohne Besinnung einhertaumelnd, Varro sat. Men. 108.
vertĭlābundus, a, um, animé dʼun mouvement rotatoire : Chalc. Tim. 92 || qui entre en chancelant : Varro Men. 108.