vesculus
vescŭlus, i, adj. [dim. of vescus],
- little, trifling: vinarium, Plaut. Trin. 4, 2, 46 (888) Ritschl, Fleck., Brix, Wagn. (al. vasculum); v. Rib. Lat. Part. p. 10; cf.: vesculi male curati et graciles homines. Ve enim syllabam rei parvae praeponebant, unde Vejovem parvum Jovem et vegrandem fabam minutam dicebant, Fest. p. 379 Müll.
vesculus, a, um (Demin. v. vescus), ziemlich abgezehrt, schmächtig, Paul. ex Fest. 379, 4. – übtr., vinarium, Plaut. trin. 888 R. u. Br.
~us dicitur homo gracilis et deliciosus
attendat locuples qui vacat epulis / qui ventris vasculum extendit vesculis
vēscŭlus, a, um, dim. de vescus, chétif, maigre : P. Fest. 379, 4.