vesicarius
vēsīcārĭus, a, um, adj. [vesica], of or belonging to the bladder, bladder-.
- I Adj.: aqua, i. e. curing pain in the bladder, Marc. Emp. 26; cf. Scrib. Comp. 146.—
- II Subst.: vēsīcārĭa, ae, f. (herba), a plant that cures pain in the bladder, bladder - wort, Plin. 21, 31, 105, § 177.
vēsīcārius, a, um (vesica), zur Urinblase gehörig, Blasen-, I) adi.: aqua, den Blasenschmerz heilend, Marc. Emp. 26: so auch aquae, Scrib. Larg. 146. – II) subst., vēsīcāria, ae, f. (sc. herba), eine den Blasenschmerz heilende Pflanze, das Blasenkraut, Plin. 21, 177.
halicacabus a Latinis solanum ~ium, ab officinis alkakengi, et vulgo dicituralcakenge
vēsīcārĭus, a, um (vesica), de vessie, relatif à la vessie, bon pour la vessie : Scrib. Comp. 146 ; M. Emp. 26 || substt vesicaria, f. , alkékenge [plante] : Plin. 21, 177.