vesona
venerabili matronæ Christi, una cum Christi virginibus Vesona monastice degentibusnuncupavit. Quod vocabulum non errore amanuensis scriptum esse probat Mabillonius sæc. 4. Bened. part. 1. pag. 131. cum ex Codicibus MSS. tum ex tribus locis Expositionis psalmi 44. ejusdem Radberti in quibus reperitur ; maxime vero quod Ptolemæus
Vesoneset Strabo
Vesionesappellant Suessionenses. Consule Mabillonium loco laudato.