vesperasco
vesperasco, to become evening, grow towards evening
vespĕrasco, āvi, 3, v. inch. n. [vesper],
- to become evening, grow towards evening: vesperascente jam die, Tac. A. 16, 34: vesperascente caelo, Nep. Pelop. 2, 5.—Impers.: vesperascit, Ter. Heaut. 248: ubi jam vesperaverat, Gell. 17, 8, 1.
vesperāsco, āvī, ere (vespera), Abend werden, a) pers.: vesperascente caelo, als es Abend wurde, Nep. Pel. 2, 5: ebenso vesperascente iam die, Tac. ann. 16, 34; hist. 2, 49: u. absol., interdum mane, interdum vesperascente, gegen Abend, Chalcid. Tim. 109. – b) impers.: vesperascit, es wird Abend, Ter. heaut. 247: ubi iam vesperaverat, als es bereits Abend geworden war, Gell. 17, 8, 1: u. so ubi iam vesperarat, Dict. 5, 8. – ➳ vesperēscit, Not. Tir. 69, 8.
See: vesperascere
vespĕrāscō, (14) rāvī, ĕre (vespera), intr., arriver au soir : vesperascente die Tac. Ann. 16, 34, le jour arrivant sur le soir, le soir tombant ; vesperascente cælo Nep. 2, 5, au crépuscule du soir || [impers.] vesperascit Ter. Haut. 247, le soir tombe ; ubi jam vesperaverat Gell. 17, 8, 1, quand le soir était déjà venu.
vesperāscō —, ēre, inch.
- vesper, to become evening, grow towards evening: vesperascente caelo, N.: vesperascit, it grows dark, T.