victuarius
victŭārĭus, a, um, adj. [2. victus],
- of or belonging to sustenance (post-class.): exhibitio, i. e. of provisions, Tert. Monog. 8.
vīctuārius, a, um (victus), zum Lebensunterhalte gehörig, exhibitio, Tert. de monog. 8.
omnis classis ~ia cum eis aufugit
nullus clericus ‥ viccuariis [(] vel balestariis aut hujusmodi viris sanguinis preponatur : ructuariis; ? l. arcuariis Conc. Syn.
viccualia [i. e. victualia ]
vīctŭārĭus, a, um, qui concerne la nourriture : Tert. Mon. 8.