vinaceus
vinaceus, of wine, of the grape
vīnācĕus, a, um, adj. [vinum], of or belonging to wine or to the grape: acinus vinaceus, a grape, Cic. Sen. 15, 52.—Substt.
- I vīnācĕus, i, m.
- a A grape - stone, Cato R. R. 7, 2; Col. 3, 1, 5; 6, 3, 4.—
- b A grape-skin, Varr. R. R. 3, 11, 3.—
- II vī-nācĕa, ae, f., a grape-skin, husk, Varr. R. R. 2, 2, 19; Col. Arb. 4, 5; Plin. 17, 22, 35, § 197.—
- III vīnācĕum, i, n.
- a A grape-stone, Col. 11, 2, 69.—
- b A grape-skin, husk, Col. 12, 43, 3.—
- c A wine - cup: diligunt vinacea uvarum, Vulg. Osee, 3, 1.
vīnāceus, a, um (vinum), von Wein, subst., I) vīnāceus, ī, m., 1) der Weinbeerkern, Scriptt. r.r. u. Plin.: acini vinaceus, Cic. de sen. 52. – 2) die Weinbeerhülse, vinacei uvae, Weintreber, Trester, Varro r.r. 3, 11, 3. – II) vīnācea (vīnācia), ae, f., die Weinbeerhülse, Scriptt. r.r., Plin. u.a. – III) vīnāceum, eī, n., 1) der Weinbeerkern, Colum. 11, 2, 69. – 2) die Weinbeerhülse, Colum. 12, 43 (45), 3 u.a. – 3) vinacia uvarum, Weinkannen, Vulg. Osea 3, 1.
unum cornu ~ium argenteum c solidis computatum
cum diligantur a Domino, ad deos alienos ydolaque respiciunt, et diligunt ~ia uvarum, que vinum non habent [(cf. ]Os. iii 1
reponentur grana in apothecam, ventilatis paleis; reponetur vinum, ejectis vinatiis
oportebit ‥ modicum vini illius gustum non purum quidem sed cum ~iis sumere. ~ia quippe sunt tegumenta verborum, figurarum involucra, similitudinum enigmata
~ium porcis relinquitur conculcandum
idem est drasca in cervisia quod ~ia in vino
~ia dicuntur pellicule et acini que remanent expresso vino
folliculi dicuntur ~ia sive thece in quibus glarea continetur
vinacinum [? l. vinacium ],la pel dehors
in uva ‥ latet glarea cum acino inclusa vinatio que ‥ in liquorem deliciosissimum ‥ mutatur feliciter
~ia trita cum sale et imposita tumores et duricias mamillarum solvunt
hoc ~ium ‥ i. posterius vinum, quod et ~eum dicitur et est quasi fex totius vini
~ium et vinarium dicuntur posterius vinum quod compressis uvis ultimo eliquatur et est quasi fex totius vini
wyne lees , tartarum, ~ium
vīnācĕus (13) (-cĭus), ī, m. , pépin de raisin : Cato Agr. 7, 2 ; Cic. CM 52 ; Col. Rust. 3, 1, 5 || marc, peau du raisin : Varro R. 3, 11, 3.
- 1. druivenpit;
- 2. een soort draf of spoeling (restant van druiven na de persing).
vīnāceus
adj.
- vinum, of wine, of the grape: acinus vinaceus, a grape.