vincibilis
vincibilis, to be gained, easily maintained
vincĭbĭlis, e, adj. [vinco]. *
- Pass., that can be easily gained: causa, Ter. Phorm. 226.—
- II Act., conquering, victorious: clangor, i. e. of brazen implements in an eclipse of the moon, Poët. ap. Anth. Lat. Burm. 2, p. 329.
vincibilis, e (vinco), leicht bezwingend, leicht siegend, causa, leicht den Sieg erringend, Ter. Phorm. 225: clangor, der die Mondfinsternis bezwingende Klang des Erzes, Anthol. Lat. 388, 22 M.: argumenta, überzeugende, Apul. apol. 35. – ➳ Colum. 3, 12, 3 hat Schneider st. vincibilem richtig aus cod. Sang. hergestellt vinci; levem.
ut cogitaret [imperator ] se ~em et subjugabilem sicut victorem
ymaginem Palladis, qua sublata facta est Troia ~is
illa ignorancia aut esset ~is aut invincibilis; si secundo modo, non est tunc ignorancia culpabilis; si ~is, tunc necessario vincit et amovet impedimentum
omnis volicio Dei ‥ non est ‥ fragilis, impotens, ~is
ita causa non dubito quin longe sim superior, quantumvis suam Brixius asserat bonam, facilem, ~em [(cf. ]Ter. Ph. 226
vincĭbĭlis, e (vinco), ¶ 1 quʼon peut vaincre [en parl. de la terre] : *Col. Rust. 3, 12, 3 || facile à gagner [en parl. dʼun procès] : Ter. Phorm. 225 ¶ 2 qui peut vaincre [fig.] : Anth. 388, 22 || convaincant, persuasif : Apul. Apol. 35.
vincibilis e, adj.
- vinco, to be gained, easily maintained: causa, T.