vinnulus
vinnŭlus, a, um, adj. [perh. for venerula from Venus],
- delightful, sweet: oratio vinnula, venustula, Plaut. As. 1, 3, 70 (222).
vinnulus, a, um (Venus), viell. lieblich, süß, oratio, Plaut. asin. 223.
auribus aecclesiae resonet vox vinula longe
alia [vox ] vinnola, que est mollis et flexibilis
vinnola est vox mollis atque flexibilis. et vinnola dicta a vinno hoc est cincinno molliter flexo
vineus ‥ vino imbutus, quod etiam vinulus dicitur, unde Plautus ‘oratione vinula venustula’ [] : vinnula Plaut. As. 223
vinnŭlus, (16) a, um, doux [en parl. de la voix], caressant, engageant : Pl. As. 223 ; cf. P. Fest. 519 Lindsay ; Isid. Orig. 3, 19 ; Gloss.