violaceus
vĭŏlācĕus, a, um, adj. [viola, II.],
- violet-colored, violet: purpura, Nep. ap. Plin. 9, 39, 63, § 136: flos herbae, Plin. 22, 18, 21, § 47: gemma, id. 37, 10, 61, § 170.
violāceus, a, um (viola), violett, purpura, Nep. fr.: flos, Plin.: gemma, Plin. – subst., violāceum, ī, n., das Violett, violaceo dilui, Solin. 30, 32.
amethystus purpureus est, permixto violatio [ed. ] colore et quasi rosae nitore: violaceo PL
ametistus precipuus, / decore violaceus, / flammas emittit aureas / nitelasque purpureas
tunicam epistolariam ~iam similem casule principali
casulam, tunicam, et dalmaticam, cum capa de velveto ~io(
cum capa ‥ ~ii coloris(
sex casulas, unam viz. de ~io et alteram similiter de ~io cum crucifixo in tergo
unam casulam cum duabus tunicis ex ~io
oleum ‥ ~eum super cor et hepar, ac fronti ejus apposui
auribus infusus, succus violaceus aufert / suspectum medico murmur in aure sonans
syrupus ~eus valens pleuresi
pro ij libris zuchare ~ee ij s.
in hyeme debet fieri inunctio cum oleis calidis ‥ et in estate cum frigidis, sicut oleum ~eum
oleum ~ium, i. oleum ex floribus violarum
vĭŏlācĕus, (16) a, um (viola), violet, de couleur violette : Plin. 22, 47 ; 37, 170.