virgeus
virgeus, of rods, of twigs, of brushwood
virgeus , a, um: adj. (virga), of twigs, rods, osiers; of brushwood, 7.463.
virgĕus, a, um, adj. [virga],
- of rods or twigs, of brushwood: scopae, Cato R. R. 152: crates, Col. 1, 6, 22: saepes, id. 11, 3, 7: anuli ex myrto, Plin. 15, 29, 37, § 124: supellex, Verg. G. 1, 165: flamma, of brush set on fire, id. A. 7, 463.
virgeus, a, um (virga), aus Ruten-, -Gerten, -Reisholz, supellex, Verg.: anuli, Plin.: crates, Colum.: flamma, von angezündeten Reisern, Verg. – subst., virgea, ōrum, n., Zweige, Calp. ecl. 5, 114.
advexit ‥ congeriem ‥ parietum ~eorum et tecti fenei
dum in capella ~ea matutinos cantabat
construxit oratorium de virgultis
in assultum ~eas crates ictibus missilium ‥ opposuerunt
in v civeris ~eis emptis, iiij d.
pro ij scutellis ~eis pro cova
leporarius ‥ ~ea varietate discoloratus
virgĕus, (14) a, um (virga), de baguettes, de branches flexibles : virgea supellex Virg. G. 1, 165, corbeilles dʼosier || de brindilles, de fagot : Cato Agr. 152 ; virgea flamma Virg. En. 7, 463, feu de brindilles || virgĕa, ōrum, n. , branches flexibles : Calp. Ecl. 5, 114.
virgeus
adj.
- virga, of rods, of twigs, of brushwood: supellex, V.