virgarius
virgārius, iī, m. (virga), der Rutenträger, vom Liktor, de Rossi inscr. Christ. Vol. I. no. 975.
in stipendiis hottariorum, falconariorum, et ~iorum et eorum conductorum(
si ‥ citatus non venerit ‥ precipietur ~io ut illum iterum citet ‥ deveniendum ad proximum capitulum(
officium ~ii comitive de Garter
~ii non faciunt silencium tempore predicacionis(
cum unus solus virgiarius super custodia hostii capitularis ‥ invigiliaret
Johanni Clampard, ~io castri et ville nostrorum Sandewici
concessimus eisdem W. et E. officium virgibajuli, alias dictum ~ii, ad portandum virgam coram nobis ‥ ad festum S. Georgii
quilibet ~ius qui tenet j virgatam debet invenire ‥ ad metendum ij homines(
isti subscripti vocantur ‘majores(erdlinges ’, sc. ~ii
de ‥ custumariis ~iis ‥ quorum quilibet debet j precariam [(amoris ]
modo de ~iis et semivirgariis(
virgārĭus, ĭī, m. (virga), licteur : Gloss.
Lictor,
de Virgariis Curiæ Justitiæ Aragonum, ubi
Verguerosdicuntur.
Sacerdos vero aliis diebus Dominicis indutus pluviali una cum Virgario defferente virgam, etc.Charta ann. 1370. tom. 2. Hist. Eccl. Meld. pag. 236 :
Parvis capellanis, Virgariis, matriculariis clericis, qui interfuerunt dictæ processioni.Adde Concil. Hisp. tom. 4. pag. 468. et Calmet. Hist. Lotharing. tom. 3. col. 468. Vide infra Virgifer.
Dices ex nobis fratri Johanni Virgario, ingrate illum nimis agere, qui pecuniam mutuo acceptam restituere non curaverit nobis, quam debemus creditori.Epist. 36. ibid. col. 430 :
Virgarius noster opus habet Petro de Moggiona toto mense isto, bubulco nostro illo loquor.