viridarium
viridarium, a plantation of trees, pleasure-garden
vĭrĭdārĭum (vĭrĭdĭārĭum, and, contr., virdĭārĭum), ii, n. [viridis],
- a plantation of trees, a pleasure-garden, Cic. Att. 2, 3, 2; Petr. 9 fin.; Cels. 1, 2; Suet. Tib. 60; Plin. 18, 2, 2, § 7; Dig. 7, 1, 13; 33, 7, 26; Lampr. Heliog. 23 al.
viridārium (viridiārium), iī, n. (viridis), I) der Garten, bes. zum Vergnügen, der Luftgarten, Hausgarten, Park, Sing. viridiarium, Suet. Tib. 60; synkop. virdiarium, Lampr. Heliog. 23, 8: verdiarium, Corp. inscr. Lat. 6, 29777: Plur., viridaria, Cic. ad Att. 2, 3, 2: viridiaria, Plin. 18, 7. Ulp. fr. 6, 17: synkop. virdiaria, Ulp. dig. 7, 1, 13. § 4 u. 33, 7, 8 M. Veget. mil. 4, 7. p. 133, 7 L2. – II) viridiāria, ōrum, n., grüne Gewächse, wie Bäume, Pflanzen, Iavolen. dig. 33, 7, 26.
vĭrĭdārĭum (16) (-dĭārium), ĭī, n. , lieu planté dʼarbres, bosquet, parc : Suet. Tib. 60 ; pl., Cic. Att. 2, 3, 2 ; Plin. 18, 7.
In ferragine quoque, quæ Viridarium dicitur, illam habeant tascham, quam emerunt a laicis, et vos terræ culturam.Vide Ferrago.
viridārium ī, n
- viridis, a plantation of trees, pleasure-garden.
Viridarium
A sort of conservatory in a Roman house. See domus.