virosus
virosus, of a vile odor, stinking, fetid
vĭrōsus, a, um, adj. [vir],
- fond of men, longing after men: uxor, Lucil. ap. Non. p. 21, 30; Afran. ib.; Ap. Met. 9, 14, 11; qui non modo vinosus, sed virosus quoque sit, Scipio Afric. ap. Gell. 7, 12, 5.
vīrōsus, a, um, adj. [virus].
- Full of or covered with slime, slimy: loci, Cato R. R. 257, 11: pisces, Cels. 2, 21.— Sup.: medicamentum adversus stomachum, Scrib. Comp. 103.—
- II Having a bad odor, stinking, fetid: virosi odoris sordes, Scrib. Comp. 163: castorea, Verg. G. 1, 58: Nemes. Cyneg. 223: eluvies, i. e. urine, Grat. Cyn. 355.—
- III Poisonous.
- A Lit.: spinae, Ap. Met. 7, 18, 17; Mart. Cap. 4, § 332. —
- B Transf., foul: aures mariti virosa susurronum faece completae, Sid. Ep. 5, 7 fin.
1. virōsus, a, um (vir), mannsüchtig, mannstoll, uxor, Lucil. 282: femina, Apul. met. 9, 14: filia, Porphyr. Hor. carm. 3, 15, 8: virosa non sum, Afran. com. 62. – v. Manne, Scip. Afr. bei Gell. 6 (7), 12, 5. – übtr., si mulier eo lotio locos (= vulvam) fovebit, numquam ii virosi (geil) fient, Cato r.r. 157, 11.
2. vīrōsus, a, um (virus), I) von starkem Geruche, stark riechend od. stinkend, castorea, Verg.: odor, Scrib. Larg.: pisces, Cels.: aves, Apic.: virosissimum remedium, Scrib. Larg.: iuncus Africanus est virosae mordacitatis, hat einen scharfen u. stinkenden Geschmack, Plin. – II) giftig, spinae, Apul. met. 7, 18. p. 483 ed. Oud. (Hildebr. viriosas): os (serpentis), Salv. adv. avar. 1, 1. § 1. – übtr., assertio, Mart. Cap. 4. § 332: aures mariti virosā susurrorum faece completae, Sidon. epist. 5, 7, 7.
suscepit vacuas Eodwlf virosus habenas
tu ‥ cum fueris recens et ~us, primum gravia ‥ adis pondera, deinde fatigatus cum fueris leviora
animalia alia in primitiis nativitatis sue molli quadam et ~a materia educantur, lacte dico
non obstat militum virosa legio
irruerunt undique ~i tirones, captioni Petri ‥ viriliter insistentes, et ‥ impetum facientes ipsum ceperunt
strangg ‥ validus, vigorosus, ~us
virosa ‥ jaciens ‥ tela
~us, veneno plenus
credidit ‥ illum [equum ] ‥ vermem aliquem ~um cum herba comedisse
fabro ‥ qui fabricaverat / virosam dolabram
palpo virosior et pejor aspide
annus iste ‥ extitit Saracenis ~us, Anglie probrosus
tam superbie ~e et pestifere quam humilitatis melliflue et salutifere
stetit hec inter eos amicitia ‥ quoad ~a consilia in sinibus quorundam confota eruperunt in publicum
semina virosus vir spargit amara doloris
stupenda est belluine voracitatis ~a malignitas
1 vĭrōsus, a, um (vir), qui recherche les hommes : Lucil. d. Non. p. 21, 30 ; Apul. M. 9, 14.
2 vīrōsus, (16) a, um (virus), dʼodeur fétide, infect : Virg. G. 1, 58 ; virosi pisces Cels. Med. 2, 21, poissons sentant la vase ; virosa eluvies Gratt. Cyn. 355, urine || envenimé : Apul. M. 7, 18 || [fig.] empoisonné : Sid. Ep. 6, 7 || -sissimus Scrib. Comp. 103.
AliasSuscepti vacuas Ædwilf Virosus habenas.
virosus
Aganusin Tabul. S. Petri Carnot. :
Propter invidentium Virosa verborum jacula.
vīrōsus
adj.
- virus, of a vile odor, stinking, fetid: Castorea, V.