volentia
vŏlentĭa, ae, f. [1. volo],
- will, inclination (post-class.), Ap. Met. 11, 6, 5; Sol. 36.
volentia, ae, f. (velle), der Wille, die Neigung, Apul. met. 5, 31 u. 11, 6: bona volentia, Fronto ep. ad Ver. imp. 2, 8. p. 137, 5 N. – ➳ Solin. 36, 2 Mommsen violentiam.
sciat nos hoc opusculum non tam ~ae [gl.: i. e. voluntatis ] quam oboedientiae gratia incepisse
non ‥ sine licita ~a viri Dei locum nidificandi sibi eligere presumebant
generalis Dei ~a sive volucio
quod eos recipiat ad suam bonam ~am et sibi reddant totum quicquid captum fuit
non vestra ~a sed mortis violentia patrem vestrum nuper perdidistis
vŏlentĭa, æ, f. , volonté, consentement, aveu : Apul. M. 11, 6 || désir : *Sol. 36, 2.
Sciat nos hoc opusculum non tam Volentiæ, quam obedientiæ gratia incœpisse.