zelator
zēlātor, ōris, m. [zelo],
- a zealous person, a zealot, Ven. Carm. 5, 6, 12; Ambros. in Psa. 51, 15.
zēlātor, ōris, m. (zelo), der Eiferer, Ven. Fort. carm. 5, 6, 12. Ambros. in psalm. 51, 15.
capram ‥ per quam ‥ maritus ~or ac zelotipus sive zelotes nimis prodicioni datus
litteratus est, modestus, humilis, justitie ~or
~ores circumcisionis persequebantur predicatores crucis
fratres minores ‥ cultus divini et salutis animarum precipue ~ores(
quibusdam rebellibus ‥ qui se regii honoris ‥ et pacis totius regni ‥ dicunt esse ~ores
hic alter Mathathias, legis Dei ~or strenuus
singuli in choro ‥ confabulantur ‥ ridendo ‥ in ‥ devocionis ~orum perturbacionem(
vester actu, opere, et sermone ~or fervidus
domino W. Eliensi episcopo suus ‥ orator sedulus ‥ Johannes ‥ preces, vota, et quicquid melius tam rudis ~or cogitare possit(
zēlātŏr, ōris, m. (zelo), envieux : Fort. Carm. 5, 6, 12 ; Ambr. Psalm. 51, 15.
Quod vos reddatis inter optimos ejusdem fidei Zelatores, inChristi militia magis et magis gloriosos
Denique impiissimus Almachius non sufferens animo, cœpit dona promittere plurima, si quis investigator ac proditor Christianorum extitisset, per qualecumque ingenium aut calliditatem, ejusque auribus nuntiaret. Unde factum est ut tertium post diem quidam legis Dei Zelator præmiique cupidus nuntiasset ei quosdam Christianos sese reperisse, etc.