zeugitae
zeugītæ, ārum, m. (κάλαμος ζευγίτης), gluaux : Plin. 16, 169.
ZEUGITAE
ZEUGI´TAE(ζευγῖται). [CENSUSVol. 1. p. 403.]
zeugĭtae
(ζευγῖται). See Solon.
ZEUGI´TAE(ζευγῖται). [CENSUSVol. 1. p. 403.]
(ζευγῖται). See Solon.