Πασιφάα

Πᾱσῐφᾰα wife of Minos. Εὐξαντίου [Κρητ]ῶν μαιομένων ὃς ἀνα[ίνετο] αὐταρχεῖν, πολίων δʼ ἑκατὸν πεδέχειν μέρος ἕβδομον Πασιφάας <σὺν> υἱ[οῖ]σι (the Σ mentions 6 sons) Πα. 4. 38. ]πασιφ[ (at alia possis) ?fr. 344. 8. test., Theophrast. ap. Porphyr., de abstinentia, 3. 16, Πίνδαρος δὲ ἐν προσοδίοις πάντας τοὺς θεοὺς ἐποίησεν, ὅτε (Nauck: ὁπότε codd.) ὑπὸ Τυφῶνος ἐδιώκοντο, οὐκ ἀνθρώποις ὁμοιωθέντας, ἀλλὰ τοῖς ἄλλοις (ἀλόγοις coni. Wesseling) ζῴοις. sequuntur haec, ἐρασθέντα δὲ Πασιφάης (φασὶ coni. Bergk) Δία γενέσθαι <νῦν Abresch> μὲν ταῦρον, νῦν δὲ ἀετὸν καὶ κύκνον fr. 91, cf. Griffiths, Hermes, 1960, 374.