αἰολόμορφος
αἰολόμορφος, of changeful form
αἰολό-μορφος, ον,
- of changeful form, Orph. H. 4.7, etc.
que cambia de forma
Οὐρανός
βίος
αἰολό·μορφος, ος, ον, aux formes changeantes, Orph. H. 3, 7.
Étym. αἰ. μορφή.
αἰολόμορφος, vielgestaltet, oft Orph., bes. Hekate.