αἰώρημα
αἰώρημα, that which is hung up: a hanging cord, a halter
αἰώρ-ημα, ατος, τό,
- that which is hung up or hovers, Lyc. 1080.
- 2 hanging cord, halter, E. Hel. 353 (lyr.); hanging slings or chains, Id. Or. 984 (lyr.).
1 carga
ὑπὲρ πυρᾶς δύστηνον αἰ. κουφίζω
2 cuerda, dogal
φόνιον αἰώρημα
• cadenas
3 colgajo
τόργοισιν αἰώρημα ... δέμας
cuerpo como colgajo (crucificado, expuesto) a los buitres
αἰώρημα, ατος (τὸ)
1 objet suspendu, Lyc. 1080 ||
2 ce qui sert à suspendre (corde, câble, etc.) Eur. Hel. 353, etc.
Étym. αἰωρέω.
αἰώρημα, τό, das Aufhängen, die Schwebe, Eur. Or. 972, Hel. 353 φόνιον, die Todesschlinge.
αἰώρημα
from αἰωρέω
- that which is hung up: a hanging cord, a halter, Eur.