αὐτοποίητος
αὐτο-ποίητος, ον,
- = αὐτοπαγής, Sophr. 13.
1 hecho sin arte, sin gusto, vulgar
πάτανα
2 que se ha hecho por sí mismo
ἐπὶ γῆς τὸ κάλλος
αὐτο·ποίητος, ος, ον, qui s’est fait de soi-même, Soph. (Poll. 6, 60).
αὐτοποίητος, selbst gemacht, ohne Kunst, schlecht, Hesych. εὐτελές.