αὐτόπλεκτος
αὐτόπλεκτος, self twined
αὐτό-πλεκτος, ον,
- self twined, Opp. H. 4.449.
enredado sobre sí mismo
δέμας
αὐτό·πλεκτος, ος, ον, replié sur soi-même, Opp. H. 4, 449.
Étym. αὐ. πλέκω.
αὐτόπλεκτος, selbst geflochten, δέμας, sich selbst windend, Opp. H. 4.449.