About Report a problem

Menu

βάκκαρις

βάκκαρις, unguent

βάκκᾰρις, ἡ, gen. ιδος, dat. ιδι Ar. Fr. 319, Magnes 3, but βακκάρῑ Semon. 16, Hippon. 41: acc. -ιν Hp. Nat.Mul. 6: pl., βακκάρεις A. Fr. 14, Ion Trag. 24:—
  • unguent made from ἄσαρον, Il.cc. (Lydian word, Sch. A. Pers. 42: one kind, = μύρον Λύδιον, Hsch.)

Saved

Recent