βάκτρον
βάκτρον, stick, cudgel
βάκτρον, τό (cf. βακτηρία),
- stick, cudgel, A. Ag. 202, Ch. 362, E. Ph. 1719 (all lyr.), Theoc. 25.207: metaph., τοκέων β. prob. in Epigr.Gr. 257.2 (Cyprus).
1 bastón
χθόνα βάκτροις ἐπικρούσαντος
βάκτρα πρόσφερ', ὦ τέκνον
• fig. báculo, apoyo
τοκέων βάκτρον ἓν ἀμφοτέρων
2
†βάκτρον· κάμηλος
•N. de instrumento en *-tro- sobre un radical βακ- de origen inseguro, que da lugar tb. a βακτηρία, etc., cf. c. suf. *-tlo- lat. baculum, airl. bacc.
βάκτρον, ου (τὸ) bâton pour la marche, Eschl. Ch. 632, etc. ; Eur. Ph. 1732, etc. Thcr. Call. etc.
Étym. du proto-grec *bak-tlo-, cf. lat. baculum ; p.-ê. emprunt à un substrat pré-indo-europ.
βάκτρον, τό (baculum), Stock, Stab, Stütze, Aesch. Ag. 195, Ch. 357 u. folgde Dichter.
βάκτρον
βιβάζω
- Lat. baculus, a staff, stick, cudgel, Aesch., Eur.