βαιτοφόρος
βαιτοφόρος, wearing a coat of skin
βαιτοφόρος, ον, (βαίτη)
- wearing a coat of skin, prob. for βαττ- in D.S. Fr. 29.
que lleva pelliza
βάρβαροι ἄνδρες ... βαιτοφόροι ἐπίασι
βαιτο·φόρος, ος, ον, qui porte une casaque de peau, DS. Exc. p. 15, 7, conj.
Étym. βαίτη, φέρω.
βαιτοφόρος, βαίτη tragend, Diod. Exc. Vatic. p. 15.7, nach Dindorfs Conj. für βαττοφόρος.