βαναυσοτεχνέω
βᾰναυσοτεχνέω, = sq., Str. 16.4.25.
ejercer un oficio manual o artesanal
οἱ βαναυσοτεχνοῦντες
βαναυσο·τεχνέω-ῶ [ᾰ] exercer un métier manuel, Str. 782.
Étym. βάναυσος, τέχνη.
βαναυσοτεχνέω, = βαναυσουργέω, Strab. 16 p. 782.