βικίον
βικίον, (dim.) jar, mug
βικίον2, vetch, Vicia sativa
βῑκίον, τό,
- Dim. of βῖκος, v.l. in Dsc. 2.78; β. ὑέλινον Gp. 10.69.1:— also βῑκίδιον, Suid.
βῐκίον, τό,
- vetch, Vicia sativa, Gal. 6.550:—also βῐκία, ἡ, Edict.Diocl. 17.6, Gp. 3.6.7:—hence Adj. βίκειος, χόρτος Hippiatr. 104.
cántaro pequeño, PLond.2141.37 (III a.C.), PCair.Zen.12.41, 81 (III a.C.), 692.20 (III a.C.), Dsc.2.78 (v.l.), SB 7662.12 (II d.C.)
• alcuza
ἐν ὑελίνῳ βικίῳ
• tarro
bot. arveja o algarroba, Vicia satiua, DP l.c., Hippiatr.l.c., Hippiatr.Paris.22, Gp.l.c., Rab.TosMaas 3.16.
1 βικίον, ου (τὸ) [βῑ] petite amphore, Diosc. 2, 96 ; Geop. 10, 69, 1.
Étym. dim. de βῖκος.
2 βικίον, ου (τὸ) c. βικία, Gal. 6, 332f.
βικίον ¹, [βῑ], τό, dim. von βῖκος, Diosc. u. a.Sp.
βικίον ², [βῑ], τό, = κύαμος.