βλαψίφρων
βλαψίφρων, mad
βλαψί-φρων, ον, gen. ονος, (φρήν)
- maddening, φάρμακα Euph. 14.2; ἄτη Tryph. 411, cf. Orph. H. 77.3, etc.
- II = φρενοβλαβής, A. Th. 725.
1 de pers. de mente dañada
τελέσαι τὰς περιθύμους κατάρας Οἰδιπόδα βλαψίφρονος
2 de cosas y abstr. que daña la mente, que hace enloquecer
πόνοι
μανία
φάρμακα
ἄτη
λήθη
βλαψί·φρων, ων, ον, gén. ονος :
1 pass. dont la raison est atteinte, insensé, Eschl. Sept. 726 ||
2 act. qui trouble la raison, Euph. fr. 8 ; Triphiod. 411, etc.
Étym. βλάπτω, φρήν.
βλαψίφρων, ον,
1) am Verstande beschädigt, wie φρενοβλαβής, Aesch. Spt. 707.
2) den Verstand verletzend, φάρμακα Euphor. frg. 8 ; ἄτη Tryphiod. 411 ; a.Sp.
1) am Verstande beschädigt, wie φρενοβλαβής, Aesch. Spt. 707.
2) den Verstand verletzend, φάρμακα Euphor. frg. 8 ; ἄτη Tryphiod. 411 ; a.Sp.
βλαψίφρων
= φρενοβλαβής
φρήν
- mad, Aesch.