βορβοροτάραξις
βορβοροτάραξις, a mud-stirrer, mudlark
βορβορο-τάραξις, ὁ,
- mud-stirrer, Ar. Eq. 309.
revolvedor de fango aplicado a un individuo como insulto
ὦ βορβοροτάραξι
βορβορο·τάραξις, εως (ὁ) [τᾰ] qui trouble la fange, c. à d. brouillon importun, Ar. Eq. 309.
βορβοροτάραξις, ὁ, Schlammaufrührer, Wirbelkopf, Ar. Eq. 309.
βορβοροτάραξις
ταράσσω
- a mud-stirrer, mudlark, Ar.