βουθυτέω
βουθυτέω, to slay
βου-θῠτέω,
- slay or sacrifice oxen, S. OC 888, E. El. 785, Jul. Mis. 362c, etc.: also in later Prose, Plb. 32.15.2, D.C. 42.28, al.: generally, sacrifice, slaughter, β. ὗν καὶ τράγον καὶ κριόν Ar. Pl. 819; τὰς θυσίας τὰς καθηκούσας IG 2.594.5; τῷ Ἀπόλλωνι ib. 12(7).389.16, cf. POxy. 1021.16 (i A. D.).
1 intr. sacrificar ganado vacuno, celebrar un sacrificio
ἐναλίῳ θεῷ
en honor del dios marinoΝύμφαις
τῷ τε Ἀπόλλωνι καὶ τεῖ Ἥρᾳ
θεοῖς πᾶσι εἰδέναι χάριτας
ἐπὶ τῷ ὀνόματι αὐτοῦ (Καίσαρος)
en memoria de su nombre (de César)
2 tr. sacrificar
ὗν καὶ τράγον καὶ κριόν
• c. ac. int.
τὰς ... θυσίας ... τὰς καθηκούσας
βουθυτέω-ῶ, f. ήσω [ῠ]
1 faire un sacrifice de bœufs ou de génisses, Soph. O.C. 888 ; Eur. El. 785 ; Eschn. Pol. ||
2 p. ext. sacrifier, en gén. Ar. Pl. 819.
Étym. βούθυτος.
βουθυτέω, Rinder opfern, schlachten, Soph. O.C. 888 ; Eur. Tr. 1242 u. sp.D.; Corn. Long. 1 (VI.191); Prosa, Aesch. 3.77 ; Pol. 32.25 ; Sp.; opfern, ὗν καὶ τράγον Ar. Pl. 819.
βουθυτέω
From βούθυτος
- to slay or sacrifice oxen, Soph., Eur.: generally to sacrifice any animals, Ar.