βούθυτος
βούθυτος, of or belonging to sacrifices, sacrificial
βού-θῠτος, ον,
- of or belonging to sacrifices, esp. of oxen, τιμαί A. Supp. 706 (lyr.); ἡδονή E. Ion 664; accompanied by sacrifices, ἑορταί B. 3.15.
- 2 on which oxen are offered, sacrificial, ἑστία S. OC 1495 (lyr.); ἐσχάρα Ar. Av. 1232; ἦμαρ, ἁμέρα, A. Ch. 261, E. Hel. 1474 (lyr.).
sacrificial, relativo al sacrificio de ganado vacuno ref. a abstr.
τιμαί
ἑορταί
βουθύτῳ σὺν ἡδονῇ
con el placer sacrificial, e.e. con el placer de un banquete propiciatorioβουθύτοις ἐν ἤμασιν
en días destinados al sacrificio
• ref. a concr. para el sacrificio
ἑστία
ἐσχάρα
βού·θυτος, ος, ον :
1 qui consiste en un sacrifice de bœufs, Eschl. Suppl. 706 ; Eur. Ion 664 ||
2 sur lequel on immole des bœufs (autel, foyer), Soph. O.C. 1495 ; Ar. Av. 1232 ||
3 où l’on immole des bœufs (jour), Eschl. Ch. 261 ; Eur. Hel. 1474.
Étym. βοῦς, θύω.
βούθυτος, das Rinderopfer betreffend, ἤματα, τιμαί, Aesch. Ch. 259 ; ἑστία Soph. O.C. 1495 ; ἐσχάρα Ar. Av. 1232 ; Aesch. Suppl. 687 ; ἡμέρα, ἡδονή, Eur. Hel. 1490, Ion 664.
βούθυτος
θύω
- 1of or belonging to sacrifices, esp. of oxen, Aesch., Eur.
- 2on which oxen are offered, sacrificial, Trag., Ar.