βούκερας
βού-κερας, αος (also βούκερον, τό, Hippiatr. 117, dat. -ῳ Thphr. HP 8.8.5), τό,
- = τῆλις, ll. cc., Nic. Al. 424.
bot. fenogreco, alholva, Trigonella foenum graecum L., Hp.ll.cc., Thphr.HP 4.4.10, l.c., Nic.Al.424, Plin.HN 21.37, 24.184, Ps.Dsc.2.102, DP l.c.
• ref. a la semilla Hsch., EM 207.40G.
βού·κερας (τὸ) fenugrec, plante, Th. H.P. 8, 8, 5 ; Nic. Al. 425, au gén. βουκέραος.
Étym. βοῦς, κέρας.
βούκερας, τό, Ochsenhorn, ein Schotengewächs, Theophr.; Nic. Al. 425.