βουκέφαλος
βουκέφαλος, bull-headed
βουκέφᾰλος, ον,
- bull-headed, epith. of Thessalian horses, τὸν βουκέφαλον καὶ κοππατίαν Ar. Fr. 42, cf. 41.
- 2 = τρίβολος, Ps.-Dsc. 4.15.
- 3 βουκέφαλον, τό, = βουκεφάλιον, IG 2.736B11, Chron.Lind. C.114.
I marcado con una cabeza de toro famosa raza de caballos tesalios
ἵπποι
• subst. (ὁ) β.:
μὴ κλᾶ'· ἐγώ σοι βουκέφαλον ὠνήσομαι
ψῆχ' ἠρέμα τὸν βουκέφαλον καὶ κοππατίαν
II subst. τὸ β.
1 cabeza de toro representada en un adorno IG 22.1491.28 (IV a.C.).
2 cráneo de buey sacrificado, presentado como ofrenda
Πύρρος βουκέφαλα καὶ ὅπλα ... ἀνέθηκε
III bot. subst. ὁ β. abrojo Ps.Dsc.4.15.
βου·κέφαλος, ος, ον [ᾰ]
1 à tête de bœuf (cheval), en parl. d’une race renommée de chevaux thessaliens, Ar. fr. 135 ||
2 autre n. de la plante τρίβολος ἔνυδρος, Diosc. 4, 15.
Étym. βοῦς, κεφαλή.
βουκέφαλος, ochsenköpfig, Ar. frg. im EM. 207.53, eine Art thessal. Pferde ; bes. das Leibpferd Alexanders, in makedon. Form βουκεφάλας, Ar. An. 5.14.8 ; Plut. Alex. 61.
βουκέφαλος
κεφαλή
- bull-headed, epith. of Thessalian horses, Ar.