βουκεφάλιον
βουκεφάλιον, ox-head
βουκεφάλιον [ᾰ], τό,
- ox-head, used as an ornament, Lys. Fr. 34, SIG 695.71 (Magn. Mae.); β. χρυσᾶ SIG 2588.199 (Delos, ii B. C.).
cabeza de toro, bucranio figura utilizada como elemento decorativo
(ἡ ἐγγυθήκη) Σατύρων ἔχει πρόσωπα καὶ βουκεφάλια
βουκεφάλια χρυσᾶ
βουκεφάλιον, ου (τὸ) [ᾰ] petite tête de bœuf, Lys. (Ath. 210a).
Étym. βουκέφαλος.
βουκεφάλιον, τό, Ochsenkopf, Lysias bei Ath. V.210a.